– पेम्बा गेलु शेर्पा/१० नोभेम्बर २०२६

– अमेरिकाको भर्जिनिया राज्यमा नेपाली मूलका नरेश भट्ट आफ्नी पत्नी ममता काफ्ले भट्टको प्रथम श्रेणीको हत्या (First-Degree Murder) सहित तीनवटा गम्भीर अभियोगमा दोषी ठहर भएका छन्। १० नोभेम्बर मंगलबार प्रिन्स विलियम काउन्टीको अदालतमा जूरीले उनलाई हत्या, मृत शरीर लुकाउने तथा मृत शरीरको अपमान गर्ने अभियोगमा दोषी ठहर गरेको हो।

दुई वर्षभन्दा लामो समयदेखि चर्चामा रहेको यस घटनाको न्यायिक प्रक्रियाले महत्वपूर्ण मोड लिएको छ। ममताको परिवार, आफन्त, साथीभाइ तथा नेपाली समुदायले लामो समयदेखि माग गर्दै आएको न्यायको दिशामा यो फैसला महत्वपूर्ण उपलब्धि बनेको छ।

अमेरिकी सञ्चारमाध्यम CNN का अनुसार नरेश भट्टले अदालतमा आफ्नी पत्नीको शव टुक्राटुक्रा पारेर फालेको स्वीकार गरेका थिए। तर उनले ममताको हत्या गरेको भने अस्वीकार गर्दै आफूले उनलाई आत्महत्या गरेको अवस्थामा फेला पारेको दाबी गरेका थिए। जूरीले उनको दाबी स्वीकार गरेन र उनलाई तीनवटै अभियोगमा दोषी ठहर गर्‍यो।

ममताको शव अहिलेसम्म फेला परेको छैन। अदालतको फैसला सुनाइँदा नरेश भट्ट भावविहीन देखिएका थिए भने परिवारका सदस्यहरू एकअर्कालाई अँगालो हाल्दै भावुक बनेका थिए।

ममता बेपत्ता भएको घटनादेखि अदालतको फैसलासम्म

ममता काफ्ले भट्ट अमेरिकाको भर्जिनियास्थित UVA Health Prince William Medical Center मा दर्तावाला नर्सका रूपमा कार्यरत थिइन्। उनी अन्तिम पटक २७ जुलाई २०२४ मा अस्पतालमा देखिएकी थिइन्। CNN का अनुसार २८ जुलाईमा एक साथीले उनीसँग फोनमा कुराकानी गरेकी थिइन्। सोही दिन ममताले आफ्नी सानी छोरीसँगको भिडियो TikTok मा समेत पोस्ट गरेकी थिइन्।

त्यसपछि उनी अचानक सम्पर्कविहीन भइन्। परिवारका सदस्यहरूका लागि उनको यसरी बेपत्ता हुनु निकै अस्वाभाविक थियो। विशेषगरी छोरीको पहिलो जन्मदिन नजिकिँदै गर्दा आमाको अचानक बेपत्ता हुनुले परिवारलाई थप चिन्तित बनाएको थियो।

प्रहरीले अनुसन्धान सुरु गरेपछि नरेश भट्टले ममता घर छाडेर गएको र सम्भवतः न्युयोर्क वा टेक्सास पुगेको हुन सक्ने बताएका थिए। तर अनुसन्धान अगाडि बढ्दै जाँदा उनको भनाइ र प्रहरीसमक्ष प्रस्तुत भएका विवरणहरूबीच विरोधाभास देखियो। अन्ततः नरेशमाथि पत्नीको हत्या, शव लुकाउने र मृत शरीरको अपमान गर्ने अभियोग लगाइयो।

अदालतमा नरेशको स्वीकारोक्ति र अभियोजन पक्षको कडा प्रतिवाद

करिब छ सातासम्म चलेको सुनुवाइमा दर्जनौँ साक्षीहरूको बयान तथा सयौँ प्रमाणहरू प्रस्तुत गरिएका थिए। मुद्दाले अप्रत्याशित मोड त्यसबेला लियो, जब नरेश भट्ट स्वयं अदालतमा साक्षीका रूपमा उपस्थित भएर आफ्नी पत्नीको शव टुक्राटुक्रा पारेको र फालेको स्वीकार गरे।

उनले ३० जुलाई २०२४ को बिहान ममतालाई बेडरुमको भुइँमा अचेत अवस्थामा फेला पारेको दाबी गरे। उनका अनुसार ममताको शरीरमा बान्ता लागेको थियो र नजिकै औषधि तथा कीटनाशक पदार्थका बोतलहरू थिए।

उनले आफूले करिब ४५ मिनेटदेखि एक घण्टासम्म ममतालाई बचाउने प्रयास गरेको तर सफल नभएको बताए। आफू अत्यधिक डर र मानसिक आघातमा परेका कारण प्रहरीलाई तत्काल फोन गर्न नसकेको उनको दाबी थियो।

उनले त्यसपछि ममताको शवलाई घरको फोहोर फाल्ने कन्टेनरमा राख्न मिल्ने गरी काटेर फालेको स्वीकार गरे। तर अभियोजन पक्षले उनको यो बयानलाई बनावटी र अविश्वसनीय भन्दै कडा चुनौती दिएको थियो।

अभियोजन पक्षकी वरिष्ठ सहायक सरकारी वकिल सारा सामीले समापन बहसमा नरेशले ममताको हत्या गरेको, शव टुक्राटुक्रा पारेको र फोहोरजस्तै फालेको जूरीसमक्ष दाबी गरिन्। उनले नरेशले घटनापछि प्रहरी, परिवार र अन्य व्यक्तिहरूसँग फरक–फरक कुरा गर्दै आएको र आफ्नो अपराध लुकाउन झूट बोलेको तर्क गरिन्। अभियोजन पक्षले ममता आफ्नो जीवनमा अगाडि बढ्ने सपना बोकेकी महिला भएको र आत्महत्या गर्न लागेको कुनै विश्वसनीय संकेत नरहेको पनि उल्लेख गर्‍यो।

फरेन्सिक प्रमाणले अनुसन्धानलाई दियो महत्वपूर्ण आधार

अदालतमा प्रस्तुत वैज्ञानिक प्रमाणहरूले पनि अभियोजन पक्षको मुद्दालाई महत्वपूर्ण आधार दिएका थिए। फरेन्सिक विशेषज्ञहरूले घरको मुख्य बेडरुमको कार्पेटमा भेटिएको रगतको अधिकांश भाग ममताकै भएको सम्भावना अत्यन्त उच्च रहेको बयान दिएका थिए। त्यस्तै, कार्पेटको तल्लो भागमा रगत भेटिनु तर माथिल्लो भागमा त्यससँग मेल खाने दाग नदेखिनुले कार्पेट सफा गरिएको हुन सक्ने संकेत गरेको विशेषज्ञको भनाइ थियो।

अनुसन्धानका क्रममा घरको बेडरुमदेखि बाथरुमसम्म रगतका प्रमाणहरू फेला परेका थिए। अभियोजन पक्षले प्रस्तुत गरेको विवरणअनुसार इलेक्ट्रिक आरामा भेटिएको रगत तथा DNA नमुनासमेत ममतासँग सम्बन्धित भएको सम्भावना अत्यन्त उच्च रहेको फरेन्सिक विशेषज्ञले बताएका थिए।

त्यसैगरी, निगरानी क्यामेराका भिडियोहरूमा नरेशले पन्जा लगाएर विभिन्न फोहोर फाल्ने स्थानमा झोलाहरू फालेको देखाइएको थियो। यी प्रमाणहरू र अन्य साक्षीहरूको बयानलाई जूरीले सुनुवाइका क्रममा विचार गरेको थियो।

परिवारको बयान : ममता जीवनप्रति आशावादी थिइन्

अदालतमा ममताकी आमा गीता र उनका दाइ महेश काफ्लेले भावुक बयान दिएका थिए। ममताका दाइ महेशका अनुसार उनले बहिनीलाई नरेशसँग विवाह नगर्न पहिले नै सुझाव दिएका थिए। विवाहपछिको सम्बन्धमा समस्या रहेको कुरा ममताले आफूलाई बताउने गरेकी थिइन्। उनले अदालतमा बयान दिँदै ममता बेपत्ता हुनुभन्दा केही महिनाअघि बहिनीले आफ्नो आँखामा चोट लागेको देखिने तस्बिर गोप्य रूपमा पठाएको बताए। उक्त चोट नरेशका कारण लागेको ममताले बताएको उनको बयान थियो।

महेशका अनुसार ममताले उक्त तस्बिर सुरक्षित राख्न आग्रह गरेकी थिइन्, किनकि भविष्यमा आवश्यक पर्न सक्ने उनको भनाइ थियो। नरेशले थाहा नपाओस् भनेर ममताले आफ्नो फोनबाट उक्त तस्बिर हटाउने कुरा पनि बताएकी थिइन्।

ममताकी आमाले पनि छोरीले आत्महत्या गर्ने स्वभाव नरहेको र आफ्नो जीवन तथा छोरीको भविष्य निर्माण गर्न निकै प्रतिबद्ध रहेको बताएकी थिइन्।

साथी तथा सहकर्मी सुनीता थापाको बयान : घरेलु हिंसाको पीडाबारे खुलासा

अदालतमा ममताकी साथी तथा सहकर्मी सुनीता थापाले दिएको बयानले पनि सुनुवाइलाई भावुक बनाएको थियो। उनका अनुसार ममताले वैवाहिक जीवनमा आफू असुरक्षित महसुस गरिरहेको र श्रीमान्बाट शारीरिक तथा मानसिक दुर्व्यवहार भोग्नुपरेको बताउने गरेकी थिइन्। सुनीताले ममताको अनुहारमा चोट देखेको र पछि उनीसँग भएको कुराकानीमा ममता निकै भावुक तथा दुःखी अवस्थामा रहेको बयान दिएकी थिइन्।

त्यस्तै, ममताले आफ्नो शरीरमा भएको चोट र श्रीमान्को व्यवहारबारे सुनाएको अनुभव पनि उनले अदालतमा प्रस्तुत गरिन्। यी बयानहरू अभियोजन पक्षले ममताको वैवाहिक सम्बन्धको पृष्ठभूमि र घटनाअघिको अवस्थाबारे जूरीलाई जानकारी गराउन प्रस्तुत गरेका थिए।

डा. होलीको संघर्ष : ‘ममतालाई कसैले मेटाउन सक्दैन’

ममता बेपत्ता भएको घटनादेखि नै उनको खोजी र न्यायका लागि निरन्तर आवाज उठाउँदै आएकी डा. होलीले यस मुद्दामा महत्वपूर्ण सामाजिक भूमिका निर्वाह गरेकी थिइन्। उनले सञ्चारमाध्यमलाई घटनाबारे निरन्तर जानकारी गराउने, ममताको कथा सार्वजनिक गर्ने र समुदायलाई न्यायका लागि एकजुट बनाउने काम गरेकी थिइन्। फैसलापछि उनले नरेश भट्टलाई सम्बोधन गर्दै अत्यन्त भावुक अभिव्यक्ति दिइन्।

उनको भनाइको सार थियो—नरेशले ममताको अस्तित्व मेटाउन सकिन्छ र उनको अनुपस्थितिमा कसैले चासो दिने छैन भन्ने सोचेका हुन सक्छन्। तर उनले ममताको शक्ति र उनलाई माया गर्ने समुदायको सामर्थ्यलाई कम आँकलन गरे।

डा. होलीले ममताको सम्झना कहिल्यै मेटिन नसक्ने बताउँदै भविष्यमा ममताकी छोरीलाई आमाको साहस, संघर्ष र सुन्दर व्यक्तित्वबारे बताइरहने प्रतिबद्धता व्यक्त गरिन्। उनले ममताको परिवारलाई शोक मनाउन र मानसिक रूपमा सम्हालिन आवश्यक समय तथा गोपनीयता दिन सबैलाई आग्रहसमेत गरिन्।

अशिष संग्रौला : ‘हामीलाई न्याय चाहिएको थियो’

ममता र नरेश दुवैलाई चिनेका नेपाली समुदायका सदस्य तथा यस मुद्दाका साक्षी अशिष संग्रौलाले पनि फैसलापछि खुसी व्यक्त गरे। उनका अनुसार ममता मेहनती, विनम्र, सहयोगी र परिवारलाई प्राथमिकता दिने महिला थिइन्।

उनले ममता नर्सिङ क्षेत्रमा थप अध्ययन गरेर आफ्नो करियर अगाडि बढाउन चाहन्थिन् भन्ने कुरा स्मरण गरे। अशिषले भने, “हामीलाई न्याय चाहिएको थियो। ममताको परिवारले वास्तवमा के भएको थियो भन्ने सत्य जान्न पाउनुपर्थ्यो।”

उनले अमेरिकामा कानुनभन्दा माथि कोही पनि नरहेको र अपराध गर्ने व्यक्तिले आफ्नो सामाजिक हैसियत, आर्थिक अवस्था वा पदका आधारमा सजायबाट उम्कन नसक्ने बताए। उनले यो फैसला नेपाली समुदायले लामो समयदेखि चाहेको न्यायको महत्वपूर्ण उपलब्धि भएको उल्लेख गरे।

अब १२ मार्च २०२७ मा सजाय सुनाइने

CNN का अनुसार नरेश भट्टलाई आगामी १२ मार्च २०२७ मा सजाय सुनाउने मिति तोकिएको छ। प्रथम श्रेणीको हत्याको अभियोगमा उनलाई आजीवन कारावाससम्म सजाय हुन सक्नेछ। मृत शरीर लुकाउने र अपमान गर्ने अन्य दुई अभियोगमा प्रत्येकमा थप पाँच वर्षसम्म सजाय हुन सक्ने CNN ले जनाएको छ। फैसलापछि अदालतले नरेश भट्टको धरौटीसमेत रद्द गरेको छ। ममताको शव भने अहिलेसम्म फेला परेको छैन।

अन्त्यमा : ममताको न्यायका लागि उठेको आवाज कहिल्यै मेटिने छैन

यो घटना एउटा परिवारले भोगेको अकल्पनीय पीडाको कथा मात्र होइन। आफ्नो जीवन, करियर र छोरीको भविष्यका लागि सपना बोकेकी एक महिलाको दुःखद अन्त्य तथा उनको न्यायका लागि नेपाली समुदायले गरेको लामो संघर्षको कथा पनि हो। अदालतको फैसलाले न्यायको महत्वपूर्ण चरण पूरा गरेको छ। तर ममताको परिवारले उनको अन्तिम संस्कारसमेत गर्न नपाएको पीडा र छोरीले आमाको माया गुमाउनुपरेको वास्तविकता अझै बाँकी छ।

ममता काफ्लेको सम्झना, उनको संघर्ष र न्यायका लागि नेपाली समुदायले देखाएको एकता भविष्यका लागि पनि महत्वपूर्ण उदाहरण बनेको छ। ममताको शरीर फेला परेको छैन, तर उनको न्यायका लागि उठेको आवाज हराएको छैन। उनको सम्झना र न्यायका लागि गरिएको संघर्ष कहिल्यै मेटिने छैन।